Verhalen van meisjes opgetekend

Hieronder een aantal verhalen zoals verteld door sommige van de meisjes zelf. Stichting MamaWatoto heeft deze opgetekend gedurende een bezoek aan het gebied in 2008

Aguli Susan
Mijn naam is Aguli Susan, en ik ben 24 jaar. Op een dag kwamen de rebellen en ontvoerde mij. Ik bleef bij hen tot de regeringstroepen hen aanvielen. Veel rebellen werden toen gedood, maar ik wist te ontsnappen samen met andere mensen. Wij hadden het geluk te ontsnappen en onze weg naar huis te vinden. Mijn ouders zijn nog in leven en ik verbouw nu zoete aardappelen, cassave en groente. Wij zijn in staat iets daarvan te verkopen, maar het is niet genoeg voor schoolgeld, dus blijf ik maar zo.

Arayo Solume
Mijn naam is Arayo Solume en ik ben 17 jaar oud. Ik ga niet meer naar school omdat ik word geteisterd door spirituele aanvallen welke mij steeds lastig vallen. Soms hol ik weg en trek de kleding van mijn lichaam en schreeuw namen die ik niet ken. Ik heb geen ouders meer, zij zijn overleden aan AIDS. Ik woon met mijn grootmoeder. Ik zou wel weer naar school willen gaan als ik de mogelijkheid had. Ik zou iets met catering willen doen of verpleegster worden. Ik kan dan andere mensen helpen die ook AIDS hebben. Ik wil andere meisjes helpen die geen medicijnen krijgen en ook HIV hebben.

Areto Jessica
Mijn naam is Areto Jessica en ik ben 16 jaar oud. Ik raakte zwanger toen ik 14 jaar was. Ik kreeg toen een miskraam, maar kon daarna niet meer naar school. Ik kreeg veel slaag en heb het nu erg moeilijk. Ik woon nog met mijn ouders en zij hebben een kleine boerderij. Wij hebben alleen op kerstmis iets lekkers te eten. Ik heb een mooie jurk die ik als ik naar de kerk ga op zondag aantrek. Soms krijg ik geld van mannen zodat ik een frisdrank koop. Ik ben soms wel bang voor ze, dat ze misschien ziek zijn of zoiets. Misschien dat de blanken mij kunnen helpen. Maar tot op heden heb ik ze hier nog niet gezien. Ik zou graag kleermaker willen worden. Een vriendin van mij is kleermaker en zij verdient wat geld.

Atala Sahara
Mijn naam is Atala Sahara, en ik ben 14 jaar oud. Ik ga niet meer naar school want er is niemand meer die het schoolgeld kan betalen. Mijn ouders zijn dood, mijn vader is vermoord door de rebellen en mijn moeder is doodgeslagen door de rebellen toen zij terugkwamen. De rebellen sleepten mij naar de bosjes en mishandelden mij. Zij lieten mij voor dood achter. Ik kon echter met veel moeite naar mijn dorp terugkeren waar ik water kreeg van een buurman. Ik ben niet naar het ziekenhuis gegaan, ik waas te bang om te reizen. Ik weet niet of ik besmet ben of niet. Soms voel ik mij niet goed, maar ik heb geen geld voor een dokter. Ik heb een klein stukje land waar ik mijn eten verbouw. Ik wil graag weer naar school, ik wil kleermaker worden.

Empowering the Disadvantaged